Wie langs het Galgewater wandelt, kan niet om de markante verschijning van Molen de Put heen. Met haar houten lijf en draaiende wieken is deze korenmolen een van de meest gefotografeerde plekken van Leiden. Hoewel de molen eruitziet alsof hij er al eeuwen staat, verbergt deze plek een bijzonder verhaal over heropbouw en de beroemdste schilder van Leiden.
Een jonge molen met oude wortels
De molen die je vandaag de dag ziet staan, is technisch gezien nog vrij jong: het is een prachtige, functionele replica die werd gebouwd in 1986. De oorspronkelijke standerdmolen die op deze plek stond, stamde uit 1619 en werd destijds gebouwd door Jan Janszoon Put (waar de molen zijn naam aan dankt). Helaas ging die originele molen in 1640 verloren bij een grote brand. Pas in de jaren ’80 van de vorige eeuw besloot Leiden om dit icoon in volle glorie te herbouwen.
De buurman van Rembrandt van Rijn
Het meest bijzondere aan deze locatie is de directe link met de geschiedenis van de schilderkunst. De vader van Rembrandt van Rijn, Gerrit van Rijn, was namelijk ook molenaar. Hij bezat een vergelijkbare moutmolen die hier vlakbij stond, net buiten de stadsmuren. Rembrandt is in 1606 in deze buurt (de Weddesteeg) geboren en opgegroeid. Als jonge jongen heeft hij dus gegarandeerd gespeeld in de schaduw van de molens die hier aan het water stonden en het unieke spel van licht en donker gezien dat hij later in zijn schilderijen zou gebruiken.
De molen vandaag de dag
Molen de Put is niet alleen een monument om naar te kijken; het is een levende korenmolen. Regelmatig draaien de wieken en malen vrijwillige molenaars hier op ambachtelijke wijze graan, precies zoals dat in de Gouden Eeuw ook gebeurde.